2005 செப்டம்பர் 14 முதல் அரசியல் மாநாடு அறிவிப்பு வந்தது. எப்படியாவது அந்த மாநாட்டுக்குப் போகணும்னு ரொம்ப ஆசைப்பட்டேன். என் பக்கத்து ஊரில் இருந்தெல்லாம் வேன் எடுத்துக்கிட்டுப் போனாங்க. ஆனா நான் போகல
2005 செப்டம்பர் 14 முதல் அரசியல் மாநாடு அறிவிப்பு வந்தது. எப்படியாவது அந்த மாநாட்டுக்குப் போகணும்னு ரொம்ப ஆசைப்பட்டேன். என் பக்கத்து ஊரில் இருந்தெல்லாம் வேன் எடுத்துக்கிட்டுப் போனாங்க. ஆனா நான் போகல
மைக்கை பிடித்து பேசுறதுல எனக்கு பயம் இல்லைன்னு நம்பினேன். அதிகமா டிவி பார்ப்பேன், திரைப்படங்கள் பார்ப்பேன்.
என் ஒட்டுமொத்த சந்தோஷமாய் இருந்தது ஸ்ரீகுட்டி. யாருன்னு கேக்குறீங்களா? என் அண்ணன் குழந்தை.
என்னுடைய 16 ஆவது வயதில் கண்ணாடி போடத் துவங்கினேன்; இன்னும் பார்வை கொஞ்சம் கூடுதலாகத் தெரிந்தது.
குஜராத்தில் பூகம்பம் வந்தபோது, நற்பணி மன்றம் சார்பாக நிவாரண நிதி திரட்டினோம். உண்டியல் ஏந்த எல்லோரும் வெட்கப்பட்டபோது, நான் உண்டியல் ஏந்திய ஞாபகம் வருகிறது.
எனக்கு பக்தி இருந்துச்சானு கேட்டா, நிறைய இருந்துச்சு. கண்ணு தெரியணும்னு ஆஞ்சநேயருக்கு ‘ஸ்ரீ ராம ஜெயம்’ எழுதிக் கோயில்ல போய் வச்சிருக்கேன்—108 தடவை, 1008 தடவைன்னு
கூரை வீட்டிலிருந்து மாடி வீட்டிற்குக் குடிபுகுந்தோம். வீடு பெரிதாய் இருந்தது, மின்சாரம் இருந்தது; ஆனால் பழைய சந்தோஷம் இல்லை.
எனக்கு என் தாய்மாமா வைத்த பெயர் அசோக். சபரிமலைக்கு மாலை போட்டு வேண்டிக்கொண்டதால் ஐயப்பனே வந்து பிறந்துவிட்டார் என்று என் அப்பா எனக்கு வைத்த பெயர்தான் ஐயப்பன். ஆனால், என்னை எல்லோரும் அசோக் என்றுதான் அழைப்பார்கள்; அதுதான் எனக்கும் பிடிக்கும்.